Leeftijdsdiscriminatie in de gezondheidszorg belemmert de toegang tot passende zorg voor ouderen en leidt tot economische verliezen tot 6 miljard euro per jaar. Dit blijkt uit het rapport “Leeftijd is maar een getal” van Gupta Strategists. Het onderzoek benadrukt dat bijna 20% van de ouderen in Nederland onderdiagnose of onvoldoende behandeling ervaart, met negatieve gevolgen voor hun gezondheid en welzijn. Vaak spelen misvattingen over ouderdom en kwetsbaarheid hierbij een rol.
Uit de analyse van 519 klinische richtlijnen blijkt dat 62 expliciet leeftijd gebruiken als factor bij diagnostiek of behandelingen. Deze praktijk leidt ertoe dat fitte ouderen soms noodzakelijke zorg wordt onthouden, terwijl kwetsbare patiënten juist te intensieve behandelingen ondergaan. Hierdoor worden symptomen bij ouderen vaak verkeerd geïnterpreteerd en krijgen zij niet de zorg die zij nodig hebben, wat hun kwaliteit van leven aanzienlijk kan verlagen.
Gupta Strategists roept op tot beleidsaanpassingen, bewustwordingscampagnes en meer inclusief onderzoek om de zorg voor ouderen te verbeteren. "Leeftijdsdiscriminatie schaadt de gezondheid en kwaliteit van leven van ouderen," zegt Daan Livestro, auteur van het rapport. "Dit is niet alleen onacceptabel, maar ook onrechtvaardig gezien de vitale rol die ouderen spelen in onze samenleving."
Ook ouderenvereniging ANBO-PCOB onderschrijft de conclusies en pleit voor passende zorg zonder leeftijdsgrenzen. Anneke Sipkens, directeur van ANBO-PCOB, benadrukt dat zorg moet worden gebaseerd op verwachte kwaliteit van leven en niet op vooroordelen. "Het is zorgwekkend dat leeftijd een bepalende factor is in de toegang tot behandelingen. Passende zorg betekent oog hebben voor de individuele situatie, niet voor een getal," stelt zij.
