Bij reablement draait het om het vergroten van de zelfredzaamheid van ouderen, zodat ze zoveel mogelijk de regie over hun eigen leven behouden. Een wijkverpleegkundige van Cicero Zorggroep vertelt op de website Over Zorg voor Beter hoe dit in de praktijk wordt toegepast en waarom het belangrijk is om ouderen zoveel mogelijk zelf te laten doen, zelfs bij kleine taken zoals het openen van de deur.
Zelfredzaamheid is volgens de wijkverpleegkundige essentieel voor de kwaliteit van leven. Ze legt uit dat het belangrijk is dat ouderen zelf actief blijven, ook al is het verleidelijk om dingen uit handen te nemen om hen te ontlasten. Een voorbeeld is het zelf openen van de deur, wat bijdraagt aan beweging en het behouden van spierkracht. "Als je alles voor iemand overneemt, verslappen de spieren en wordt iemand sneller afhankelijk," zegt ze. Dit geldt ook voor mensen met dementie, waarbij de zorgverlener juist moet stimuleren dat ze blijven bewegen om te voorkomen dat ze hun vertrouwde omgeving moeten verlaten.
Een concreet voorbeeld uit de praktijk is een oudere dame met dementie die moeite heeft met traplopen. In plaats van alles voor haar te doen, helpt de verpleegkundige haar bij eenvoudige handelingen zoals zelf brood smeren of de trap op en af lopen. Door haar te laten bewegen, kan ze langer zelfstandig in haar bovenwoning blijven wonen.
De verpleegkundige vertelt dat haar "aha-moment" kwam toen ze in het ziekenhuis werkte. Patiënten gingen vaak meteen in bed liggen en lieten alles over zich heen komen. Toen besefte ze hoe belangrijk het is om mensen te motiveren om actief te blijven, zelfs met een aandoening. "Je hebt een aandoening, maar je bent niet ziek. Je moet eruit halen wat erin zit."
Reablement vraagt om een andere manier van werken voor zorgverleners, waarbij zij soms met "de handen op de rug" werken om de cliënt zoveel mogelijk zelf te laten doen. Dit kan soms lastig zijn, vooral als cliënten weerstand bieden. Toch blijkt uit de ervaring van de wijkverpleegkundige dat cliënten vaak opbloeien wanneer ze uitgedaagd worden om meer zelfstandig te doen, zoals boodschappen doen of deelnemen aan sociale activiteiten.
Ze benadrukt dat zorgverleners aandacht moeten hebben voor wat iemand vroeger deed en waar iemand energie van krijgt. Deze persoonlijke benadering helpt om de zorg af te stemmen op de individuele behoeften en mogelijkheden van de cliënt.
