Rotterdammers hebben een kortere levensverwachting dan de gemiddelde Nederlander. Volgens hoogleraar Public Health Lex Burdorf van het Erasmus MC leven inwoners van de Maasstad gemiddeld anderhalf jaar korter. Ook binnen Rotterdam zelf bestaan grote verschillen: tussen inwoners bij metrostation Nesselande en Maashaven ligt een verschil van acht jaar in levensverwachting.
De oorzaak van deze gezondheidsverschillen ligt volgens Burdorf niet bij het individu, maar bij de inrichting van de samenleving. Een van de succesvol ingevoerde maatregelen is het schoolontbijt in bepaalde wijken. Hoewel dit niet direct leidt tot betere leerprestaties, zorgt het wel voor meer sociale cohesie. In Delfshaven bijvoorbeeld helpen ouders mee bij het uitserveren van de ontbijtjes, waardoor de school beter contact krijgt met moeilijk bereikbare groepen.
Burdorf wijst ook op het belang van een gezonde werkomgeving en schone lucht. Hij pleit voor fietsregelingen bij bedrijven en zero-emissie zones in de stad. Daarnaast benadrukt de hoogleraar het belang van buitenspelen, zowel voor kinderen als volwassenen. Uit onderzoek blijkt dat vooral sociaal kwetsbare kinderen baat hebben bij speelvoorzieningen in de buurt.
Als belangrijkste maatregel voor het verkleinen van gezondheidsverschillen noemt Burdorf gratis kinderopvang voor iedereen. Hij wijst naar Scandinavische landen, waar dit volgens hem heeft bewezen de 'grote gelijkmaker' te zijn. Deze maatregel zou niet alleen de volksgezondheid ten goede komen, maar ook de arbeidsparticipatie van vrouwen bevorderen.
