Bedrijven die PFAS uitstoten moeten vanaf nu voor alle soorten PFAS verplicht plannen maken om hun uitstoot terug te dringen. Waar deze verplichting eerder slechts gold voor een beperkt aantal stoffen, is dit nu uitgebreid naar meer dan 10.000 PFAS-types. Deze strengere regelgeving markeert een belangrijke stap in het beperken van de uitstoot van deze schadelijke stoffen.
Voorheen konden overheden bij ongeveer 100 PFAS-stoffen, die op de lijst van Zeer Zorgwekkende Stoffen (ZZS) stonden, extra eisen stellen. Bedrijven moesten een minimalisatieverplichting naleven, wat betekent dat zij een actueel plan moesten hebben waarin zij lieten zien hoe zij de uitstoot van deze stoffen zouden verminderen of vermijden. Dit plan werd gecontroleerd door de instantie die de milieuvergunning verleent.
Door de opname van alle PFAS-stoffen op de ZZS-lijst onder het OSPAR-verdrag, geldt deze verplichting nu voor de hele groep. Het RIVM werkt aan een actualisatie van de lijst, waardoor deze regelgeving juridisch stevig verankerd wordt. Volgens provinciebestuurder Frederik Zevenbergen (Vergunningverlening) is dit een belangrijke ontwikkeling in de aanpak van PFAS. Hij benadrukt dat het doel is om alle potentieel schadelijke stoffen als Zeer Zorgwekkende Stoffen te behandelen, wat nu voor PFAS is gerealiseerd.
Tegelijkertijd waarschuwt de provincie Zuid-Holland voor te hoge verwachtingen. Provinciebestuurder Meindert Stolk (Toezicht en Handhaving) benadrukt dat hoewel de strengere eisen een stap vooruit zijn, ze niet meteen een einde maken aan de uitstoot van PFAS. Hij wijst op het belang van verdere discussie over de beste technieken om uitstoot te verminderen en de haalbaarheid ervan voor bedrijven.
Zuid-Holland heeft de afgelopen jaren de uitstootruimte van bedrijven zoals Chemours in Dordrecht al fors beperkt. Zo daalde de uitstoot van de PFAS-stof HFPO-DA van 6400 kilogram in 2013 naar slechts 2 kilogram in 2022. Dit laat zien dat gerichte maatregelen effectief kunnen zijn, maar dat blijvende aandacht en handhaving nodig blijven.
PFAS, een groep stoffen die bekendstaat om hun water- en vetafstotende eigenschappen, zijn chemisch zeer stabiel en breken nauwelijks af in het milieu of in het menselijk lichaam. Bij langdurige blootstelling kunnen zij schadelijke effecten hebben op de gezondheid. De aangescherpte regelgeving biedt nu meer mogelijkheden om deze risico’s verder te beperken, al blijven de praktische uitvoering en naleving belangrijke aandachtspunten.
