De gezondheidszorg in Rotterdam staat onder druk, met toenemende uitdagingen op het gebied van toegang tot zorgvoorzieningen zoals huisartsen, ziekenhuizen en GGZ-diensten. Hoewel de stad een uitgebreid netwerk van zorgaanbieders heeft, waaronder grote ziekenhuizen en een groeiend aantal GGZ-diensten, zijn er ernstige knelpunten die de beschikbaarheid van zorg belemmeren.
Een van de meest urgente problemen is het tekort aan huisartsen. In verschillende wijken in Rotterdam, vooral in het zuiden van de stad, is er een schaarste aan huisartsenpraktijken. Hierdoor moeten veel inwoners lange tijd wachten voordat ze een afspraak kunnen maken, of zelfs op zoek naar een huisarts buiten hun eigen wijk. Dit probleem is niet nieuw, maar het is de afgelopen jaren verergerd door de groeiende bevolking en het toenemende aantal ouderen dat zorg nodig heeft. Bovendien komen er steeds meer taken bij huisartsen terecht, zonder dat de capaciteit toeneemt, wat de druk op de praktijken vergroot.
Naast de huisartsenzorg heeft ook de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) te maken met serieuze tekorten. De wachtlijsten voor GGZ-behandelingen zijn fors, met veel Rotterdammers die maanden moeten wachten op de juiste zorg. Vooral jongeren en mensen met complexe psychische problemen worden getroffen door deze lange wachttijden. Hoewel er initiatieven zijn om de wachtlijsten te verkorten, zoals het inzetten van praktijkondersteuners in de huisartsenzorg, blijft het aanbod achter bij de groeiende vraag.
De situatie in de ziekenhuizen is vergelijkbaar. Hoewel Rotterdam beschikt over enkele van de beste ziekenhuizen van het land, zoals het Erasmus MC, zien we dat de druk op de spoedeisende hulp toeneemt. Dit komt deels door personeelstekorten, die leiden tot langere wachttijden en minder beschikbare bedden. Daarnaast kampen ziekenhuizen met een tekort aan verpleegkundigen, wat de zorgkwaliteit en -snelheid negatief beïnvloedt. De overbelasting van ziekenhuizen heeft ook gevolgen voor de doorstroom van patiënten naar verpleeghuizen en andere zorginstellingen, waardoor er knelpunten ontstaan in de hele zorgketen.
Op het gebied van mentale gezondheid en welzijn worden er in Rotterdam diverse initiatieven genomen, zoals de oprichting van buurtteams en wijkgerichte welzijnsprogramma's. Deze initiatieven zijn gericht op het voorkomen van mentale problemen en het versterken van de sociale cohesie in kwetsbare wijken. Toch blijkt uit onderzoeken dat veel van deze projecten niet het gewenste bereik hebben, vooral omdat bewoners onvoldoende op de hoogte zijn van de beschikbare ondersteuning.
Hoewel de stad investeert in innovatieve zorgoplossingen en preventieve programma’s, blijft de toegankelijkheid van de gezondheidszorg voor veel Rotterdammers een groot probleem. De groeiende vraag naar zorg, gecombineerd met de beperkte capaciteit en personeelsproblemen, maakt dat veel inwoners niet tijdig de zorg krijgen die ze nodig hebben.
Bronnen: Nederlandse Zorgautoriteit (NZa), PwC Nederland, RIVM
