In Nederlandse steden zoals Rotterdam blijft armoede in bepaalde wijken verborgen doordat nabijgelegen, rijkere buurten de gemiddelde cijfers opkrikken, zo blijkt uit een reportage van NRC. De Leefbaarometer, een meetinstrument voor de leefbaarheid van Nederlandse gebieden, laat zien dat juist in gemeenten met grote economische verschillen, zoals Rotterdam, kwetsbare wijken onzichtbaar worden in de statistieken. Door de invloed van welvarende buurten vlakbij komen deze wijken vaak niet in aanmerking voor specifieke ondersteuning.
Net als in de Zeister wijk Nijenheim waar NRC over schrijft, wonen in sommige Rotterdamse wijken veel mensen met lage inkomens en hoge werkloosheid, vaak in sociale huurwoningen. Toch kunnen deze gebieden in de statistieken lijken op wijken met betere leefomstandigheden. Hierdoor blijft de armoede in deze wijken niet alleen onzichtbaar, maar kan er ook onvoldoende aandacht zijn voor problemen zoals vandalisme, beperkte woonruimte en overlast. Volgens de NRC-reportage worden gemeentes daardoor geconfronteerd met buurten die in werkelijkheid extra ondersteuning nodig hebben, maar niet altijd de prioriteit krijgen door de gunstige statistieken van omliggende wijken.
Deze verborgen armoede benadrukt de noodzaak voor gedetailleerdere analyses en maatwerkondersteuning, juist in steden als Rotterdam waar economische contrasten groot zijn en waar de kloof tussen buurten met hoge en lage inkomens zichtbaar blijft groeien.
