Het ouder worden roept vaak vragen en onzekerheden op, iets waar Hans-Georg Eilenberger zich in zijn promotieonderzoek mee bezighoudt. Hij onderzoekt hoe mensen de ouderdom ervaren en hoe dit hen beïnvloedt. In zijn project, dat hij op 27 oktober zal presenteren op het Brainwash Festival, richt hij zich op de vraag wat het betekent om te leven met het besef dat we eindig en afhankelijk van anderen zijn.
In een interview met de website 'Bij nader inzien' ziet Eilenberger een belangrijk thema terugkomen in zijn interviews met ouderen: de waarde van gemeenschap, intimiteit en verbondenheid. Deze thema’s hebben hem doen nadenken over wie hem in de laatste fase van zijn leven zou bijstaan. De vraag “Wie zou mijn pyjama naar het ziekenhuis brengen?” symboliseert de fundamentele afhankelijkheid van anderen die vaak vergeten wordt in onze samenleving, waar zelfredzaamheid en autonomie de norm zijn.
Hij stelt dat het besef van eindigheid en afhankelijkheid niet verdrietig hoeft te zijn, maar juist kan leiden tot meer verbinding met de mensen om ons heen. Het stigma rond ouderdom en de obsessie met jeugd zorgen er echter voor dat ouder worden vaak als afwijkend wordt gezien. Volgens Eilenberger is bewustwording van deze diepgewortelde normen de eerste stap naar het doorbreken ervan, maar dat vereist collectieve actie.
Voor wie meer wil weten over stigmatisering, beveelt Eilenberger werken aan zoals Mr Loverman van Bernardine Evaristo en de boeken van Eveline van de Putte. Deze verhalen laten zien hoe diverse levensvormen, vooral van roze ouderen, tegen het stigma ingaan en nieuwe mogelijkheden creëren.
