De manier waarop we in Nederland voor ouderen zorgen en waar ze wonen, verandert snel. Yvonne Witter, sociaal gerontoloog en oprichter van ZorgSaamWonen, ziet veel kansen voor nieuwe woonvormen, vooral voor migrantenouderen. “Er is steeds meer diversiteit in de samenleving, en mensen zoeken plekken waar generaties en culturen samen kunnen wonen,” zegt ze. Tegelijk is er een grote behoefte aan zorg die rekening houdt met cultuur en taal.
Migrantenouderen hebben, net als andere ouderen, de wens om zo lang mogelijk zelfstandig te blijven wonen. Maar ze hebben vaak ook specifieke behoeften, zoals woningen die aansluiten bij hun cultuur en gewoontes. Dat is niet altijd makkelijk te vinden. “We zien gelukkig meer gemengde woonvormen ontstaan, waar mensen uit verschillende achtergronden samenwonen en elkaar ondersteunen,” vertelt Witter. Ze noemt voorbeelden zoals Thuisplusflats, waar bewoners elkaar helpen en waar zorg en welzijn hand in hand gaan.
Witter benadrukt dat kleinschalige verpleeghuizen een belangrijke toekomst hebben. Zulke huizen moeten echt onderdeel zijn van de wijk, zodat mensen betrokken blijven bij hun buurt. Voor migrantenouderen kan dit extra belangrijk zijn, omdat ze zich soms niet thuis voelen in traditionele zorgomgevingen. Initiatieven zoals Hofje het Genietschap in Weert en multiculturele woongroepen laten zien hoe het anders kan.
Volgens Witter liggen er grote kansen in het betrekken van gemeenten en woningcorporaties om ruimte te maken voor deze initiatieven. Ze ziet ook dat banken steeds meer bereid zijn om nieuwe vormen van samenwonen te ondersteunen. “De tijd is rijp om te bouwen aan een toekomst waarin wonen en zorg beter passen bij de diversiteit in Nederland. Dat vraagt om nieuwsgierigheid naar de verhalen en wensen van mensen, zodat we echt iets kunnen betekenen voor iedereen.”
