Hoe dikwijls heb ik het stadsbestuur van Rotterdam nu al gevraagd om de verantwoordelijkheid van het doelgroepenvervoer weg te halen bij Trevvel en hoe vaak zal ik het nog moeten herhalen?
Het ondersteunen van mensen die zorgafhankelijk zijn is een kerntaak van een stadsbestuur. Die brengen we niet onder bij de markt, daarvan nemen we als gemeente zelf de regie-organisatie. Klaar. Geen discussie mogelijk. Stop met die klucht met Trevvel. Het is een schijnvertoning. Ik roep het al zes jaar.
Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat een zichzelf respecterende stad als de onze domweg niet in staat is om ouderen en kinderen feilloos van A naar B te brengen en terug? Werkelijk zelden in mijn leven zag ik zoveel gemodder en amateurisme bij vervoerders van kwetsbare mensen zonder dat daarop keihard werd ingegrepen. Sterker nog: we laten ze als een baksteen vallen.
Vanaf 2018 heb ik gehoopt, geduimd, tussen alle boosheid door gesmeekt, ik heb mijn hoofd rood gemaakt, ik heb mezelf opgewonden en leeg laten lopen, moties geschreven, betogen gevoerd, op oude beelden in de raadzaal ziet u mij van nijd bijna ontploffen, en drie weken later wéér, ik ben van grijs wit geworden, om inmiddels na zes jaar stampij eindelijk gelijk te krijgen: het is met het doelgroepenvervoer één grote puinzooi.
Dat was het al onder de twee zorgwethouders van het CDA en dat is nu met Leefbaar op die positie niet anders. Ze zullen allemaal liever hun tong afbijten dan dit te erkennen, maar het is wel zo. De winnaars van de aanbesteding zijn altijd uit de wind gehouden, ze zijn vertroeteld, ook door de PvdA die tussen 2018 en 2022 meeregeerde in Rotterdam en nu vals hoopt dat het AD, Open Rotterdam en Dagblad010 dit vergeten zijn, geloof me: alle fouten zijn zes jaar lang met de mantel der liefde bedekt en er is af en toe gecorrigeerd maar vooral geaaid. Want uit niets maar dan ook niets mocht naar de buitenwereld blijken dat er bij die aanbesteding opnieuw een joekel van een blunder was begaan.
Ik heb al die jaren op één lijn gezeten met mijn hooggewaardeerde Leefbaar-collega Michel van Elck, die nu thuis met lede ogen moet aanzien dat zijn eigen partij in dezelfde spagaat zit. Met als dubbele handicap: het geld is op. Dus zelfs als de huidige zorgwethouder à la minuut van Trevvel af wil, heeft hij een nieuwe marktpartner niks te bieden. Die komt dus automatisch nergens meer op tijd.
Tenzij het stadsbestuur nu eindelijk eens de moed heeft om het standpunt van de Jongere Ouderen Unie te volgen en te besluiten om zelf de regie te nemen bij deze kerntaak. Zoals het hoort. Zoals het altijd is geweest. Wij staan aan de lat hiervoor.
