Hoeveel meldingen zijn er nog nodig voordat het stadsbestuur echt ingrijpt? Trevvel, de vervoerder voor kwetsbare Rotterdammers, blijft jaar in, jaar uit, dezelfde verhalen oproepen. Recent weer het schokkende nieuws: een man die maar liefst drie uur wachtte op een rit, gevolgd door een golf van klachten die naar Open Rotterdam stroomden. Zijn wij inmiddels zó afgestompt dat we dit als normaal beschouwen?
Mijn partij, de Jongere Ouderen Unie, heeft zich al zes jaar kritisch opgesteld tegenover Trevvel. We zien een patroon van frustratie: chauffeurs die gewoon niet komen opdagen, ouderen die letterlijk in de kou staan, leerlingen die te laat op school komen, en mensen die opgelucht ademhalen als ze eindelijk – ná uren wachten – worden opgehaald. En nee, dit zijn geen uitzonderingen, dit is het patroon. Maar wat werkelijk wringt, is de ervaring van machteloosheid bij de klagers. Een klacht indienen? Dat heeft geen zin, want het leidt zelden tot verbetering.
Er is een diepere vraag: waarom blijft het stadsbestuur vasthouden aan Trevvel? Elk halfjaar wordt de evaluatieprocedure opnieuw uit de kast getrokken, worden beloftes van verbetering gemaakt, maar blijft het resultaat hetzelfde. Hoeveel signalen heeft het stadsbestuur nodig om te beseffen dat het systeem structureel faalt? De klachten die naar Open Rotterdam gaan, komen namelijk niet uit de lucht vallen. Wij horen ze dagelijks. Wij zien de talloze verhalen van ouderen die Trevvel inschakelen omdat ze geen andere keuze hebben, niet omdat het hen werkelijk helpt.
Trevvel mag dan wel marktleider zijn in doelgroepenvervoer, maar het is een monopolie dat puur draait op papierwerk en verre van klantgericht is. En hoe lang blijft het stadsbestuur zichzelf nog verschuilen achter papieren beloften? Ouderen, gehandicapten, en kinderen hebben recht op veilig, betrouwbaar vervoer dat hen waardig behandelt. Niet op een dienst die hen meer zorgen geeft dan oplossingen.
Het is tijd om de balans op te maken en verantwoordelijkheid te nemen. Geen halve maatregelen meer, geen geduldige gesprekken zonder concrete actie. Trevvel heeft de kans gehad – ruimschoots zelfs. Geef Rotterdammers een vervoersdienst waar ze op kunnen rekenen, niet één waar ze bang voor zijn om zelfs maar een klacht in te dienen.
Laten we alsjeblieft niet wachten tot de volgende trieste anekdote ons wakker schudt. Het stadsbestuur, wees moedig en zeg: genoeg is genoeg.
