In Rotterdam krijgen onze dappere boa’s géén wapenstok. Nee, die zijn voor Amsterdam, waar ze blijkbaar bang zijn dat hun hippe bakfietsboetes escaleren tot straatgevechten in de Jordaan. Hier in de Maasstad vertrouwen we op krachtiger wapens: een bodycam, een steekwerend vest en een goed gesprek.
Ja echt, als je in Rotterdam iemand zonder hondenpoepzakje betrapt, pak je niet je wapenstok, maar je innerlijke coach. “Voelt u zich wel gezien in uw buurt?” En als dat niet werkt, dan maak je snel een foto, rent naar je fiets (die waarschijnlijk al gejat is) en hoopt dat de politie nog niet met pauze is.
Boa’s in Rotterdam zijn een soort kruising tussen een maatschappelijk werker en een verkeersregelaar met een onverwoestbare glimlach. Ze hebben geen wapenstok, maar een clipboard vol empathie. “Meneer, ik snap dat u uw scootmobiel op het dak van de Lidl heeft geparkeerd, maar dit mag echt niet. Laten we samen naar een oplossing kijken.”
In Amsterdam krijgen ze dus een stok. In Rotterdam krijgen ze... ja, wat eigenlijk? Een fluitje? Of misschien een extra dikke jas tegen de kou van de gemeentelijke besluitvorming? Of een abonnement op mindfulness, zodat ze kunnen ademhalen in vier tellen terwijl ze bespuugd worden op het Afrikaanderplein?
En ja, het aantal incidenten is verdubbeld, maar dat noemen wij in Rotterdam gewoon “groeistuipen”. Wij lossen dingen op met een gezonde dosis sarcasme, een slap bakje koffie uit een bouwkeet en de hoop dat het vanzelf overwaait.
Misschien moeten we een nieuwe wapenstok-achtige uitrusting ontwikkelen, passend bij de Rotterdamse geest. Zoals de Ongewassen Rotterdamsche Dweil, een multifunctionele lap zó verzadigd met havenzweet en bitterballenvet dat elke provocateur vanzelf afstand neemt. Niet gooien, gewoon langzaam uit de binnenzak trekken en demonstratief ermee zwaaien. Of een Rotterdampje: een spray die direct een geur van zweet, beton en doorzettingsvermogen verspreidt. Niemand wil ruzie met iemand die zó ruikt.
Maar voorlopig moeten onze boa’s het dus doen zonder knuppel. Geen probleem. Rotterdam heeft tenslotte al jaren ervaring met ongewapend strijden tegen parkeerhufters, buurtbarbecues op het balkon en de permanente bouwput genaamd Coolsingel.
Want hier in Rotterdam gebruiken we geen geweld. Wij lossen het op met lef. En een beetje zelfspot. Of, als het echt moet, een telefoontje naar Amsterdam. Misschien kunnen we daar een paar wapenstokken lenen. Mits we beloven ze vóór de wedstrijd Feyenoord-Ajax weer terug te sturen. Inclusief bos bloemen en een handgeschreven bedankkaartje. Dat dan weer wel.
