Rotterdam, ooit de trotse thuisbasis van Oranjeboom-bier, moet weer een stukje geschiedenis inleveren. Ons iconische biertje, dat sinds de 17e eeuw zijn wortels in de Maasstad heeft, is nu officieel in Belgische handen. De Brouwerij Martens heeft het Brabantse United Dutch Breweries overgenomen, en daarmee ook ons geliefde Oranjeboom. We hebben het bier al eerder aan Breda verloren, en nu gaat het de grens over naar onze zuiderburen. Alsof Rotterdam nog niet genoeg was kwijtgeraakt!
Oranjeboom, dat ooit aan de Coolvest werd gebrouwen, verhuisde in 1884 naar de Nassaukade, en uiteindelijk naar Breda. Maar het blijft een stukje Rotterdamse geschiedenis. Toch lijkt de stad het nu met een schouderophalen voorbij te laten gaan. Misschien omdat het bier al zo lang niet meer in de havenstad wordt gemaakt? Of is het gewoon de Rotterdamse nuchterheid die zegt: "Ach, zolang er maar iets te drinken valt, toch?"
De Belgische overname geeft een bitterzoete nasmaak. Brouwerij Martens belooft groei en innovatie, maar je weet wat ze zeggen: als een Belg je biertje overneemt, is het enige dat zeker is, dat het in een ander glas geschonken wordt. We gaan het zien. Misschien krijgen we straks Oranjeboom met een flinke schuimkraag en een Franse slag.
Maar wat zou onze Rotterdamse helden, Lenie en Nicolaas, hiervan vinden? Ooit waren ze vaste klanten bij de kroeg op de hoek waar Oranjeboom uit de tap stroomde. Lenie zweerde erbij: "Het enige bier dat je rechtop houdt als je man weer eens te diep in het glaasje kijkt." Nicolaas, nooit te beroerd voor een goede grap, dronk zijn glas altijd in één teug leeg, sloeg met een brede grijns op de bar en riep: "Nog eentje, Lenie, want dit bier is de enige Oranjeboom die ik ooit zal beklimmen!"
Op een dag besloten Lenie en Nicolaas de Rotterdamse erfenis te eren met een nostalgisch tochtje naar Breda, om daar nog eens de oorsprong van hun favoriete bier te proeven. Bij aankomst, na drie flinke glazen Oranjeboom, stapte Nicolaas resoluut naar de brouwer en vroeg: "En wanneer gaat die boom weer terug naar Rotterdam?" De brouwer antwoordde droogjes: "Weet ge wat, meneer, misschien moet ge 'm zelf maar weer planten!" Waarop Nicolaas met zijn altijd scherpe humor reageerde: "Planten? Man, ik drink ze liever leeg!"
En nu, met Oranjeboom in Belgische handen, kunnen we ons alleen maar afvragen of Nicolaas en Lenie ooit nog de kans krijgen om hun geliefde biertje op Rotterdamse grond te drinken. De geschiedenis verdwijnt misschien over de grens, maar het verhaal blijft hier. Met een knipoog en een glas in de hand.
Rotterdam, hou je vast, de Belgen hebben ons bier. Maar wij hebben de verhalen nog. Proost!
