Ik moet zeggen, ouder worden in Rotterdam is een avontuur op zich. Je zou denken dat de stad, met haar skyline en innovatieve woonprojecten, een paradijs zou zijn voor senioren. Maar helaas, de realiteit is soms wat minder rooskleurig.
Neem bijvoorbeeld mijn buurvrouw Truus. Truus is 82, kranig en altijd in voor een praatje. Ze woont al haar hele leven in dezelfde gezellige eengezinswoning in Hillesluis, een buurt die, ondanks alle veranderingen, nog steeds aanvoelt als haar thuis. Maar nu wordt ze geconfronteerd met het dilemma van haar leven: blijven in haar geliefde huis, dat eigenlijk veel te groot is, of verhuizen naar een kleinere, meer geschikte woning, die echter onbetaalbaar is geworden door de stijgende huurprijzen.
De gemeente Rotterdam heeft grootse plannen om het middensegment van de woningmarkt uit te breiden, zodat mensen zoals leraren, verpleegkundigen en politieagenten een huis kunnen kopen rond de €390.000. Dit klinkt prachtig, maar waar laat dit de ouderen zoals Truus? Ze verdienen vaak net te veel voor sociale huur en kunnen dus die dure nieuwe appartementen ook niet betalen.
En dan heb je nog mijn eigen zoektocht naar een geschikte woning voor mijn moeder. We dachten slim te zijn en een appartement te zoeken in een van die nieuwe, hippe wijken. Maar ja, daar kwam de schok: een piepklein appartementje voor de prijs van een kast van een huis! Ik heb mijn moeder nog nooit zo hard zien lachen en huilen tegelijk.
Het probleem is dat de gemeente wel veel práát over betaalbare woningen, maar in de praktijk wordt er meer ingezet op duurdere nieuwbouwprojecten. Er wordt flink gebouwd, maar de prijzen stijgen evenredig met het aantal nieuwe huizen mee. En dan zit je als senior vast in een vicieuze cirkel: te veel ruimte in je oude huis, te weinig geld voor iets anders.
Maar goed, wij Rotterdammers staan bekend om onze creativiteit. Er zijn al vaker stemmen opgegaan om al die lege kantoorpanden om te bouwen. Nou maak er dan seniorenwoningen van. Ruimte zat en vaak staan ze op toplocaties met alle voorzieningen in de buurt. En als we dan toch bezig zijn, laten we er meteen een gezamenlijke tuin bij maken, met genoeg plek voor rollators, rolstoelen, scootmobielen en elektrische fietsen. Dan kunnen we onze eigen groene oase midden in de stad creëren.
Dus, beste gemeentebestuur, stop met al die dure wolkenkrabbers en geef ons iets waar we echt iets aan hebben. En mocht dit plan niet lukken, dan stel ik voor dat al die senioren gaan kamperen voor het stadhuis op de Coolsingel. Gewoon met tentjes, campers en caravans, midden in het hart van de stad. Dan kunnen jullie zien hoe groot het probleem écht is. En wie weet, misschien wordt het wel een nieuwe toeristische attractie: Camping Rotterdam. Wat denken jullie ervan?
Laten we hopen dat de gemeente snel inziet dat betaalbare woningen voor senioren geen luxe zijn, maar een noodzaak. Tot die tijd blijven wij vechten, met humor en een flinke dosis Rotterdamse vastberadenheid.
